حرف

  

هر چند رنگی دلگير دارد...

گاهی سکوت

گاهی حرف

وهمیشه فکر

                 لذت و آزارم می دهند.

همه چیز به نرمی پیش می رود در این صبح ملس.

       

       من بعد از چند وقت ، می نویسم . باز میان خواب و بیداری .و نمی دانم چرا همیشه در این دقیقه ها میلم به نوشتن بیشتر است، هرچند که چندان هم متوجه نیستم ... و حتی نمی دانم چه خواهم نوشت . مهم لحظه است  وگنجشک پشت پنجره . مهم طلوع آرام و و زعفرانی ستاره ی بزرگی ست که تا شعور تمام ذرات نفوذ می کند و به آنها جهت می دهد . مهم سکوت این دقایق است که بیداری هستی را فریاد می زند . اگرچه که من خوابیده باشم هنوز  و حتی همیشه .

      چند روزی ست که حس کرده ام نفرت چه جایگاه مهمی دارد ، در میان این همه معنا و مفاهیم موجود . باید شدید ترین نوع نفرت را دید تا قدر و زیبایی عشق آشکارتر شود . موجود برتری که خداوند از عشق در او دمیده و هستش کرده و از نعمت های پروردگارش بهره برده و رشد یافته است ، دراثر چه عواملی می تواند تبدیل شود به منبع انتشار  نـــفرت ؟! و در این عالم سراسر عشق و زیبایی ، فقط زشتی و بدی ببیند ؟! بدی و زشتی یی که اساسا جزو آفریده های آن آفریدگار عشق نیست .

      آیا انسان حقیقتا در آینه ی خویشتن خویش ، به تمام هستی نمی نگرد ؟ وتصویرهای نقش بسته در این آینه آیا جز انعکاس روح  آدمی ، چیز دیگری ست؟

      به هرحال نعمتی ست  نـــــفـــــرت، از آن رو که عشق را معنا می کند ، پر رنگ می کند ، می شناساند .

نعمتی ست نفرت ، هرچند رنگی دلگیر دارد.    

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/٥/۱٦ - فريبا يوسفي

 

    ....(من معتقدم عشق تمامیت دین است)

 ...و  لبنان  منم ، من !!!

***

می باید اتفاق نمی افتاد

آن روز سرد روی درختان ، باد

پاسخ نمی گرفت و نمی باید ،

پاسخ ، نگاه من به دلت می داد

باید رها نبوده ، نمی بودیم ،

 تسلیم، در برابر آن فریاد

تسلیم لحظه بودن من؛ شیرین

تسلیم لحظه بودن تو ؛ فرهاد  

آن قدر سوز بود که یادم نیست

دی بود ماهِ مهر تو   یا مرداد ؟!

آباد می شود تو اگر باشی

ویرانه ای که مانده از آن آباد

زیباترین پدیده ی هستی بود

می باید اتفاق.......ولی افتاد.  

             (۲۱/۴/۸۵)

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/٥/۱٢ - فريبا يوسفي